Rozpatrywana od strony karanego, kara pedagogiczna ma być przykrością, która powinna wywołać w nim stan skruchy oparty na poczuciu winy i w konsekwencji chęć poprawy. W tym celu musi on uznać ją za słuszną, sprawiedliwą, inaczej bowiem sprowokuje ona postawę sprzeciwu, buntu. Bunt ten pojawi się także wtedy, gdy karany widzi wprawdzie swoją winę, nie uznaje jednak danej osoby za powołaną, uprawnioną do karania. Jak widzimy, teoria wychowania wysuwa w odniesieniu do spodziewanych psychicznych następstw kary u wychowanka szereg postulatów. Wychowawca powinien wymierzać ją tak, ażeby wszystkie powyżej wymienione jej konsekwencje doszły istotnie do skutku. Musi więc mieć odpowiedni autorytet, którego uznanie ze strony wychowanka ma przyczynić się do tego, ażeby wychowanek karę tę uznawał za słuszną. Szacunek lub miłość, którą wychowanek żywi dla wychowawcy, ma dalej ' Porównaj: J. Mirski Zagadnienie karności w wychowaniu. Poznań 1931; - L. Blaustein Karność w nowoczesnym wychowaniu. Lwów 1936; - J. Chmieleńska Kara w wychowaniu.

Podobne strony: alveo Życzenia Świąteczne prace licencjackie Stosunek wychowawczy i nie tylko.